24 March 2010

Saya Rindu

Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya tak tahu apa yang saya rindukan -- kita bahkan tak sering bertemu. Saya tak pantas merindukan anda. Tapi saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Anda tak dapat dihubungi, anda tak dapat ditemui. Saya bisa apa? Menatap kotak pembodoh di depan saya, berharap anda muncul di dalamnya? Berharap anda merindukan saya juga? Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Anda seperti bintang. Kelap-kelip, melihatnya pun menyenangkan. Tapi tentu, tak kan pernah bisa saya raih. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Anda akan selalu menjadi mimpi saya. Begitupun tak apa. Begitu saja saya bahagia. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu. Lalu tulisan ini apa? Berharap anda membacanya? Lagi-lagi saya bermimpi. Saya memang pemimpi ulung. Tapi saya benar-benar merindukan anda. Bisakah kita bertemu dan tertawa bersama? Saya rindu. Saya rindu. Saya rindu.

No comments: